Tom van Haerlem

Monday, August 2, 2010

Impressions from Japan (5)

五

Daisen-In, Kyoto

July 21




Black ants cleave the waves

of white Kyotan oceans

dried by hot daylight

Impressions from Japan (4)

四

Shoren-in, Kyoto

July 20


as Marco Polo

ended his long march, seeds brought light

to these camphor trees

Impressions from Japan (3)

三

Shuzenji

July 18


Narrow bamboo path

deep under Gouda moon

semi sounds as river

Impressions from Japan (2)

二

Cedar Avenue at Hakone Checkpoint

July 18


Old Tokkaido road

countless cedar years invite

passengers to stay

Impressions from Japan (1)

一

Tokyo, Akihabara

July 17




Shosen Book tower

stacked with magic characters

strangers cannot read

Tuesday, April 10, 2007

Beelden in de voren van mijn brein

I


Ik heb een oude tekst gelezen met een beeld
dat wortelt in de voren van mijn brein:
de resten van een stenen reus in de woestijn;
het zand dat spottend met zijn voetstuk speelt,
waarop nog slechts de afgebroken benen
rusten voor zolang het duurt; verder, op de romp,
reeds voor een deel onder het zand verdwenen,
vecht hoofd zijn laatste strijd tegen de klomp
amorfe massa uit een lang vergeten rijk;
de hoeken van de mond nog wreed vertrokken;
de grote lege ogen die nog zeggen willen: “kijk,
hoe machtig dat ik ben”; ik zie enkel brokken
knie, strepen trekkend in een rode oceaan;
helder als een hemel - ver van hier vandaan.




III


Het was bijna Pasen en de zee week even
uit - na duizend lange mijlen. Op het dek
de mannen -roepend- op de achtersteven-
naar een van de wereld weggeblazen plek.
Vulkanisch moet het zijn geweest; de as
lag er verhard op stromen zwarte steen,
spaarzaam bedekt door dorre velden gras
als pleisters op een ebbenhouten been.
Het eiland scheen ons als een stille Golgotha,
haar bomen opgeofferd aan de krater,
haar laatste kruis gekruisigd. Niets daarna.
En van de grauwe berg tot aan het water,
zagen wij gebroken reuzenhoofden,
die twijfel zaaiden in wat wij geloofden.




III


bergen beven
mensen bommen mensen
en toch zo groen



wortels van deze beelden
Ozymandias van Percy Bysshe Shelley
Collapse van Jared Diamond

Saturday, March 24, 2007

Ozymandias revisited

De Eqyptologe sprak me onlangs aan.
“In de woestijn” zei zij "zag ik twee benen,
(de romp was weg) ja, stenen benen staan;
wat verder, half onder het zand verdwenen,
lag een reuzenhoofd. Nog altijd sprak zijn blik,
zijn wrede lip en hield zijn frons je in de ban.
Destijds zo beeldend neergezet, dacht ik,
portret van een meedogenloos tiran.
En op het voetstuk stond een tekst geschreven:
IK BEN OZYMANDIAS, DE MACHTSTIGSTE DIE LEEFT;
BEZIE MIJN WERK, GIJ UITVERKORENEN, EN BEEFT.
Niets rond deze ruïne was recht gebleven;
en rond de stille reuzenresten lagen
velden zand - verder dan mijn ogen zagen.”


free translation from
Percy Bysshe Shelley (1792–1822)